Təmsil: Qarğa, dığa və boz qurd

Bir gün bir qarğa qondu budağa
Ac olduğundan cumdu yarpağa
Demə güdürmüş onu bir dığa.
Söylədi dığa:-"Ay qara qarğa
Niyə qonmusan bizim budağa?"
Qarğa söylədi:-"Erməni dığa,
Qonmaq olmazmı bu boş budağa?"
Dığa söylədi, torpaq mənimdir, ağac mənimdir,budaq mənimdir.
Yamac mənimdir, otlaq mənimdir, bu dağ mənimdir.
Yer də mənimdir, göy də mənimdir, sol da mənimdir, sağ da mənimdir.
Qarğa bu sözləri eşidən kimi
Sevincindən onun qatlandı dili.
Dedi:-" tapdım indi mən ,əcdadımı
Adam da atarmı öz övladını?!"
O vaxt eşitmişdim ulu babamdan
dedi yadigarsan bil Balayandan
Axtar yer üzünü tap Hayestanı
Bil ki, oradadır əcdadın qanı
Qanımız qarışıb dığa qanına,
Qovuşdu şandığa nazlı yarın a
Onlardan törəndi çoxluca bala
Yayıldı yer üzünə bir qara yara
Düşdüyü yerlərdə virus çoxaldı
Yer kürəsini də təhlükə aldı.
Ancaq bu virusun qorxduğu vardı,
O da türk oğludur, o boz qurdlardır.
I'll ərdir çəkirlər əzab-əziyyət
Onlarda vardır boz qurda nifrət.
Qurdular min kələk, tökdülər tədbir.
Yazıldı ərizələr pələngə bir-bir.
Pələng ərizələri göndərdi şirə
Şir işi tapşırdı xallı bəbirə.
Bəbir in arvadı qara qarğa dan
Almışdı bir azca murdar leş, filan.
Var idi meşədə qoca bir ilan
Zəhərin gücündən ölərdi insan.
Arvad tapşırdı Ilana həmən
Elə zəhər burax , bitməsin bir dən.
Yer üzündə leş in sayı çoxalsın,
Boz qurd özü didərgin qalsın.
Boz qurd bu tədbirdən sarsılsa belə,
Ancaq qırılmadı əzim-iradə.
Bir gün qüvvəsini topladı boz qurd
Gəldi vətən sarı, gördü doğma yurd.
Qarğalar, quzğunlar məskəni olub,
Dığa lar, ax çilər buraya dolub.
Elə bu dəm keçdi hücuma boz qurd,
Ki azad olsun xaindən bu yurd
Boz qurddan bixəbər dığa qarğalar
Boz qurdu görcək çaş-baş qaldılar.
Köməyə gəlmədi donuz dayısı,
Nə çaqqal əmisi, siçan xalası.
Tək qaldı meydanda dığa ilə qarğa,
Yanlarında vardı təkcə tısbağa.
Bu qəfil gəlişdən o da səksəndi,
Ancaq yerindən heç tərpənmədi,
Boz qurd elədi vətəni azad,
Tarixdə qalacaq bu şərəfli ad!

Müəllif: İLHAMƏ DAĞLI

Telegramda izləyin