"Müharibənin rəngi bozdur, onda heç bir romantika, heç bir rəng yoxdur" - VƏTƏN MÜHARİBƏSİ İŞTİRAKÇISI

27 sentyabr 2020-ci il tarixdə Ermənistan silahlı qüvvələrinin Azərbaycana növbəti dəfə təxribatının qarşısını alınması məqsədilə Ali Baş Komandan İlham Əliyevin başçılığı ilə müzəffər Ordumuzun əks hücum əməliyyatı nəticəsində uzun illər düşmən tapdağı altında olan torpaqlarımız düşmən tapdağından azad edildi. Həmin gün Azərbaycanın tarixində, qəhrəmanlıq salnaməsində yeni səhifə açıldı. Bu səhifə Azərbaycan əsgərinin şücaəti, zəfər yürüşü, Ordumuzun Vətən uğrunda savaşı ilə yazıldı.

Bu gün Vətən Müharibəsi şəhidlərinin anım günüdür.

Vətən Müharibəsi iştirakçısı İ.Məmmədov Sonxeber.az – la müharibə xatirələrini bölüşüb:

"Müharibə barədə danışmaq eşidənlərin əksəriyyəti üçün maraqlı olsa da orada baş verənləri yaşamış insanlar üçün hər zaman ağırdır. Bir müəllim kimi dərs dediyim şagirdlərimlə yaşıd gənclərin şəhid olmasını görmək çox ağırdır. Deyirlər ki, müharibədə ilk qorxu olur, bu qorxu yerini cəsarətə verir, üçüncü mərhələdə isə artıq heç nə hiss etmirsən. Bu o deməkdir ki, savaş insanı ağlı ilə hərəkət edən bir varlıq olmaqdan çıxarır, insan instinktləri ilə davranmağa başlayır.Ətrafında baş verənlərə laqeyd olursan, bütöv görməyə alışdığın insan əzalarını bir-birindən ayrılmış görmək sənin üçün adiləşir, həyatda qalmaq üçün öldürməli olduğunu həm şüurlu, həm də instiktiv şəkildə anlayırsan. Post müharibə dövrünün keçmiş döyüşçülərinin intihar etməsinin səbəbi budur. Bu, əməliyyatdan çıxmış xəstənin narkozdan ayılmağına bənzəyir.Etdiklərin və gördüklərin barədə aydın düşünməyə başladığın andan kabuslar görməyə, şəhid yoldaşların haqqında daha çox düşünməyə və ətrafındakı insanların obyektiv laqeydliyindən inciməyə başlayırsan. Bütün bunları atlatmaq üçün cəmiyyətə daha tez adaptasiya olmalı, lazım gələrsə psixoloji dəstək alınmalıdır. Məni bu çətin psixoloji vəziyyətdən çıxaran müəllim işləməyimdir.Şagirdlərlə işləyib onların saflığından, şirin aruzlarından, insanı gələcək barədə ümidləndirən xəyallarından yaxşı mənada təsirlənməmək mümkün deyil. Cəmiyyətdə isə bu həmişə belə deyil".

Müharibənin rəngi bozdur, onda heç bir romantika, heç bir rəng yoxdur:

"Bu gün Vətən müharibəsindən dörd il keçib, bir döyüşçü kimi gənclərin bu mövzulara münasibətini görüb üzülürəm.Çox təəssüflər olsun ki, mövzunun həssas və xalqımızın emosional olması fürsətçilərin bu mövzudan sui-istifadəsinə yol açır. Bu günün gənci nifrətlə yaşamamalı, vətənpərvərliyin təkcə əldə silahla döyüşməkdən ibarət olmadığını anlamalıdır.Bir müəllim kimi pedaqoji fəaliyyətim dövründə şagirdlərimin həm bir şəxsiyyət, həm də bilgili vətəndaş olmasına çalışmışam.Bu gün şagirdlərimdən "Məni vətənpərvər kimi tanımanızın səbəbi nədir?" sualının qarşısında "Çünki müharibədə iştirak etmisiniz" cavabını almaq məni narahat edir.Keçmişi unutmaq lazım deyil, ancaq bu onunla yaşamaq anlamına gəlmir. Ətrafda bir müharibə romantikası ab-havsı var. Müharibənin dəhşətlərini görüb, onu öz üzərində hiss edən biri kimi sizi əmin edirəm ki, müharibənin rəngi bozdur, onda heç bir romantika, heç bir rəng yoxdur.Bir sözlə vətənpərvərliyi alçaqların son çarəsi olmaqdan çıxarmaq, həqiqi anlamına qaytarmaq lazımdır.Bir işçinin vətənpərvərliyi onun gördüyü işə münasibəti, bir məmurun vətənpərvərliyi öz xalqına göstərdiyi xidmət və münasibətlə ölçülür. Müəllim olaraq mənim vətən qarşısında ən böyük xidmətim şagirdlərimi sosial bacarıqlı, məsuliyyətli vətəndaş kimi yetişdirmək və öz ixtisasım onlara sevdirib, öyrətmək olduğunu düşünürəm. Arzu edirəm ki, vətənimiz bir daha müharibə dəhşətləri ilə üz-üzə qalmasın, ətrafdan top səsləri deyil, gülüş səsləri eşidilsin. Anaların gözlərində matəm deyil, sevinc göz yaşları olsun".

Çiçək Sadatova

Telegramda izləyin