Valideynləri qocalar evinə göndərmək: Sevgi çatışmazlığı, yoxsa sosial reallıq? - AÇIQLAMA

Cəmiyyətimizdə getdikcə daha çox müşahidə edilən, eyni zamanda ən ağrılı mövzulardan biri – yaşlı valideynlərin qocalar evinə yerləşdirilməsidir. Bir vaxtlar övladlarını böyüdüb, onlara həyat verən valideynlərin son illərini yad bir mühitdə keçirməsi həm sosial, həm də psixoloji baxımdan düşündürücü haldır.

Psixoloq A.Orucova bu barədə Sonxeber.az -a açıqlama verib:

"Bu davranışın arxasında təkcə biganəlik və sevgisizlik deyil, dərin emosional, ailəvi və iqtisadi səbəblərin dayanır.

1. Emosional məsafə və duyğu soyuması
Müasir həyat tərzində insanlar öz işlərinə, ailə problemlərinə, gündəlik qayğılarına o qədər qapılırlar ki, valideynlərlə emosional bağ zəifləyir. Uşaqlıqda formalaşmayan yaxınlıq hissi, illər sonra məsuliyyətdən qaçmaqla nəticələnə bilər.
2. Qorxu və günahkarlıqdan qaçış
Bəzi övladlar yaşlı valideynlərinin xəstə, zəif və ya asılı vəziyyətdə olmasına dözə bilmir. Onların bu halını görmək, öz içində "mən kömək edə bilmirəm" duyğusunu oyadır. Bu da günahkarlıq hissini azaltmaq üçün məsafə yaratmağa – yəni, valideyni qocalar evinə göndərməyə səbəb olur.
3. Məsuliyyət yükündən qaçmaq
Yaşlı valideynə baxmaq həm fiziki, həm də emosional baxımdan çətin prosesdir. Xüsusilə gənc nəsil arasında "öz həyatımı yaşamalıyam" düşüncəsi artdığı üçün valideynə baxmaq çox zaman "maneə" kimi qəbul edilir.
4. Ailə daxilində qarşılıqlı incikliklər
Bəzi hallarda uşaqlıqda yaşanan travmalar, valideynlə konfliktlər və emosional zədələr sonradan "soyuq münasibət" formasında özünü göstərir. İnsan keçmişdə aldığı psixoloji yaralara görə, valideyninə qarşı məsafə saxlaya bilər.
5. Sosial və iqtisadi səbəblər
Bəzən bu qərar sırf pis niyyətdən deyil, imkanların məhdudluğu səbəbindən verilir. Xəstə və ya yataq xəstəsi valideynə peşəkar qayğı göstərmək övlad üçün mümkün olmaya bilər. Belə hallarda qocalar evi çıxış yolu kimi qəbul edilir.

Telegramda izləyin